Durmuyor yerinde ki yaramaz adam
çekip ucundan haritaları
insanı döküyor üstünden
sınırlar ölüm nöbetinde
bomba gibi patlıyor savaş
ölüm doğuran ananın adı konuyor
savıyor aşı savaşıyor
savıyor başından
uzlaşmalara kaçırıyor aklını
geliyorum demeden gelmiyor ama
uyku hali ev hali
anlamıyor düş
düşe bürünük yan
kalın bir kitabın sakallısı yazıyor oysa
kırmızı kurşun kalemle çizilen sınırlardan
kör bıçakla açılıyor gün ağrısı güller
soruyor sonra hesabını çocuklar
kaldıkça içinde aynı yerde dön dolaş
çemberi ya kıracaksın
ya daralıp geçecek boynuna yavaş yavaş
20.10.2009
