Kendim için yazmadigim tek gercek... ve ben büyüdüm.
künyesi belli bu kentin
bu kentin künyesi bellidir artık:
yıkılamayan duvarlar örer insanları
kapalı kapılar ardında alınır bütün önemli kararlar
aşkları iki yüzlü yaşanır
karları kapkara dumanlar sarar
...yağmurlarında ıslanır dilenciler
şimdi verilen söz birazdan unutulur
seviyorum diyen; içinden 'ama' ile başlar diğer söze...
bu kentin künyesi bellidir artık
ve caddeleri çeviren
kaldırım taşlarına yazılmıştır kaderi.
